توسعه

وب سایت شخصی هاشم زرین کیا

توسعه

وب سایت شخصی هاشم زرین کیا

توسعه

هاشم زرین کیا هستم علاقه زیادی به یاد گرفتن و یاد دادن و ارزش ایجاد کردن دارم.
این یادگیری میتونه مطالعه کاغذی باشه میتونه تو کار باشه یا حتی تو سفر یا شاید هم همنشینی با انسان ها و البته متمم خوانی یا در راه متمم خوانی باشه.
تا الان یه کارایی کردم الان یه کارایی میکنم و یه کارایی هم در آینده قراره بکنم.
این وبلاگ بیشتر جایی است که من توش تمرین نوشتن میکنم و البته سعی میکنم دیدگاهم رو نسبت به چیز ها مطرح کنم پس انتطار ساختار های علمی و اکادمیک نباشید.
نوع نوشتار این وبلاگ هم بیشتر شبیه گفتار روزمره من است تا نگارشی از جنس بسیار رسمی کتابی

ضمنا با عرض پوزش بابت این که فونت کلمات پست ها خیلی کوچکن دلیل این که فونت این وبلاگ به این شکل است دو تا چیزه:

1 - اونی که قصد خواندن داره دنبال خواند سرسری نباشه
2- بیشتر با متن کلنجار بره

محبوب ترین مطالب
  • ۰
  • ۰

تحصیلات اکادمیک




اول از همه باید چند تا کلمه رو تعریف کنیم :

تحصیل کردن علم و دانش : به معنی کسب تجربه به واسطه ی مطالعه ازمایش و یا سفر و کنجکاوی و یا تلمذ در نزد اساتید گران قدر

تحصیل کردن در دانشگاه : به معنی این که بری کنکور بدی (یا اگه خیلی کار درستی نخبگی و المپیاد و...) و با جواب دادن به اون ازمون چند گزینه ای در چند ساعت مشخص میشه که بله شما حائز این هستید که در این کلاس ها که ما مشخص کرده ایم باید شرکت بکنید در این ساعت مشخص باید روی این صندلی های چوبی سخت بنشینید باید برید موسم انتخاب واحد کار ها رو انجام بدید عرایض استاد رو بنویسید و بیخیال بقیه ارکان یادگیری و تجربه کردن بشید.


البته در حال حاضر فرایند دانشگاه رفتن (حداقل کارشناسی ) در قشر متوسط شهری  امری است کاملا اجتناب ناپذیر و تقریبا بدون هیچ تردید.
بدین صورت که فرد بعد از اتمام دبیرستان باید بره دانشگاه (البته این رو هم بگم که سال های اخر دبیرستان وقت دانش آموز فقط و فقط در مورد دانشگاه رفتن در سال های اینده گذشته
میشه
حال وقتی فرد دانشگاه قبول شد (با هر رتبه ای و در هر دانشگاهیی) همون اتفاقاتی که قبلا عرض کردم براش پیش خواهد اومد و تمام


مورد مورد نظر یافت شد فردی که کارشناسی خونده خانم ها که معمولا اگر ازدواج نکرده باشن و یا جای خاصی استخدام نشده باشند بی برو و برگرد میرن سمت ارشد خوندن
اقایون هم چند دسته میشن :

1- به سمت مهاجرت سوق پیدا میکنن
2- میرن سمت کار و کاسبی
3- میرن سربازی
4- میرن ارشد و...


در کل با این اوصاف در دانشگاه یک سری اتفاقات مثبت هم میفته:

- تشکیل گروه های اجتماعی و افراد همدل که هدف مشترکی دارند و...
- برخورد با فضای جدید چند فرهنگی در محیطی کنترل شده


با همه ی این اوصاف ظاهرا باید مرام نامه دانشگاه رو پر کنم و برم سمت ادامه ی تحصیلات تکمیلی تا به قول استاد عزیز محمد رضا شعبانعلی وقتی در بحثی شرکت کردم و نظراتم رو در بررسی موردی دادم و یا نتیجه ی آن بررسی متنی شد. با لبخند نگاهم نکنند و بگن تو چی میگی بچه( وقتی 17 یا 18 سالم بود و برای پروژه اسانسور پیچشی فعالیت میکردم بسیار پیش اومد که افراد وقتی برای اولین بار من رو میدیدن مسخره میکردن و میگفتن این بچه چی میگه؟؟ اخرین باری که همچینین اتفاقی رخ داد زمانی بود که یک پروژه بزرگ رو تحویل مالک دادیم و مالک با من برخورد نامناسبی کرد.


(گفت: تو از همه تو این مکان کوچک تری و بیشتر از همه صحبت کردی دیگه حرف نزن و...) الان به گمانم از اون واقعه دو سه سالی میگذره و وقتی در خیلی از قرارداد های اون فرد با من تماس میگیرند و طلب مشاوره میکنند و یا وقتی که اون فرد به پسر و برادرش توضیح من رو میده و میگه ببینید این نابغه و مخترع و... خیلی کارش درسته حس بسیار خوبی بهم دست میده)

پ ن: همان طور که وقتی اولین بار من رو اون شخص تحقیر کرد برام مهم نبود وقتی که من رو برد بالای اسمون ها هم برام مهم نیست.


اما الان به گمونم وقتی خودم رو یه جا معرفی میکنم و مقام ها و مدارک علمی و پژوهشیم رو توضیح میدم معمولا فرد مورد نظر گنگ میشه و تعجب میکنه البته دارم سعی میکنم به سمتی برم که دیگه خودم رو معرفی نکنم و خود فرد از قبل بشناستم(برند شخصی)



ولی خب ظاهرا مرام نامه ای که در دانشگاه تهران باید به امضا برسونی به غیر از انجام ندادن کار های غیر قانونی(سرقت - دزدی - قتل -تقلب و...) ظاهرا شامل: تشریح نکردن مطالب ذهنی نیز میباشد.
  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

مهربانی

به گمونم موضوع مهربانی اولین موضوعی است که ابتدا در اینستاگرام و سپس در وب سایت شخصیم نشر پیدا کرد (چون کارکرد اینستاگرام برای من بک لینک دادن وب سایت شخصیم بوده و هست)

یکی از سلسله مطالبی که در این جا ادامه دادم و میدم سلسله مطالب خصوصیات انسانی است.
از جمله:

بی وجدانی

لذت درگیری در نواوری

نبود حس امنیت

ساده دلی

تغییر در انتخاب

سوگیری

تصمیم در انتخاب

استرس

حضور در اوج حضور نداشتن و حضور داشتن در اوج حضور داشتن (تاثیر شبکه های اجتماعی بر خصوصیات انسانی )

حس قصاص و انتقام

 سبک سفر زندگی کردن

خلا در زندگی

تحت تاثیر مواد

شهامت

اعتماد

تحقیر کردن و تحقیر شدن

حس شنیده شدن

مصرف گرایی مطلق

حس مرگ

نفی ذهنی

صور ذهنی

لذت غذا خوردن

وابستگی احساسی


البته این سری از نوشته های هنوز ادامه داره و دارم برای بهبود و کامل شدنش تلاش میکنم.


الان میخوام به موضوع مهربون بودن بپردازم.

مهربونی جزو خصلت هایی است که همه ی مردم تاییدش میکنن ولی به گمونم درصد زیادی از مردم به غیر از این که این رفتار رو انجام نمیدهند بلکه جلوی کسایی که همچین رفتاری بروز میدهند را میگیرند

  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

تجربه خرید کتونی

اگه خواننده این بلاگ باشید احتمالا میدونید  پیاده روی های طولانی و طبیعت گردی یکی از علاقه مندی های من هست.

از طرف دیگه احتمالا میدونید کهمن مخالف صد در صدی مد و فشن گرایی و مخصوصا مصرف گرایی موجود در جامعه هستم

در این پست میخوام در مورد تجربه خرید کفش کتانی بگم.
اول از همه سایز پا من یه چیز بین 45 تا 46 هست و از طرفی دیگه کف پای من جزو پا های پهن به حساب میاد.

از زمانی که یادمه تا به امروز کفش های کتونی را که استفاده کردم رو لیست میکنم:


1- کتانی ریبوک با کف ژله ای(این کتونی رو وقتی 16 یا 17 سالم بود خریدم )

2- یه کتونی ادیداس رانینگ نارنجی مشکی (به گمونم وقتی 19 یا 20 سالم بود که این کتونی رو خریدم)

3- کتونی اسکیچرز نارنجی سرمه ای ( به گمونم تولد سالگی این کتونی رو خریدم)

اما در این بین دو تا کتونی دیگه یه سفید ابی - یه سرمه ای (که البته کادو بود ) هم داشتم.

حال به بررسی این خرید ها و استفاده از  کتونی های مزبور میپردازم:

اولین کتونی ریبوک که خریدم (در حقیقت اولین کتونی بود که با اطلاعات کامل و بر مبنای شناخت از محصول خرید کتونی انجام دادم) چند سالی که ازش استفاده کردم فوق العاده راحت و بسیار زیبا و خوب بود تا این که سایز پاش دیگه اندازم نبود.

کتونی ادیداس نارنجی رو هم که خریدم(من عاشق رنگ نارنجی هستم) تجربه فوق العاده ای بود کتونی ادیداس مورد نظر هم زمان شده بود با زمانی که من حداقل هر هفته چهار جلسه تمرین ورزشی داشتم (اعم از شنا و دو در ساحل - شمشیر بازی - دو و پیاده روی ) و این کتونی هیچ مشکلی برایش ایجاد نمیشد حتی وقتی که ساحل  میدویدم بعد برم شنا با اون کتونی بعد هم پیاده روی بعد هم برم مهمونی (کتونی مورد نظر هنوز موجود است البته در چند جاییش پارگی داره که دلیلش گیر کردن تو سیم خاردار بوده است)

در مورد کتونی اسکیچرز در یک پستی در اینستاگرام توضیح دادم
اما این رو بگم که بعد از این که کتونی رو تعویض کردم هر کاری کردم که این کتونی رو از بین ببرم از رفتن به قلل مرتفع گرفته تا شنا و هر کاری که بشه کرد تا یه کتونی را از بین برد ولی در کمال تعجب این کتونی بسیار بسیار راحت حتی یه مشکل کوچک هم پیدا نکرد و تنها موردی که در حال حاضر برای این کتونی بعد از سه سال استفاده مکرر و وحشیانه به وجود اومده صاف شدن کف کفش است که به گمونم دلیلش خوردگی بر اثر فشار بر روی سنگ تیز و قلوه سنگ در کوه پیمایی های بلند است (به هر صورت در حال حاضر این کتونی کامل بدون مشکل است )

حال به کتونی های دیگه میپردازم:
کتونی آبی که به گمونم سه چهار سال قبل خریدم (قبل ازکتونی اسکیچرز) به نظر قشنگ میومد قیمتش هم ارزون بود(به گمونم 100 هزارتومان و این قیمتی بود کم تر از یک سوم قیمت کتونی اسکیچرزی که بعد خریدم) به گمونم ظرف کم تر از یک ماه از بین رفت به غیر از این که در پیاده روی و... هم مشکلات زیادی برام پیش میورد.
کتونی سرمه ای که به عنوان کادو برام خریداری کرده بودن که خب به غیر از این که خیلی راحت نبود و البته خیلی کم پوشیدمش به گمونم در استفاده مکرر کم تر از یکی دو ماه از بین رفت یه بازه زمانی پارسال تابستون تا عید امسال (البته عملا استفاده ی چندانی هم ازش نکردم )


میخوام یه نتیجه گیری ساده کنم :

1- اگر ادم مقتصدی هستید حتما یه کتونی با کیفیت مارک دار بخرید اگه در بازه ی زمانی 2 سال 5 تا کتونی ارزان قیمت بخرید ضرر میکنید تا این که در دو سال یه کتونی با کیفیت و گران قیمت بخرید
ضمن این که در صورتی که کتونی ارزان قیمت بخرید در کل این دو سال شما کتونی ارزان قیمت داشتید که زیبایی چندانی هم نداره

2- در زمان فرایند خرید صرفه جویی میشود و به این صورت شما وقت بیشتری برای کار های دیگه تون خواهید داشت

3- سلامت پاتون حفظ میشه و مشکلات زیادی پیدا نخواهید کرد (از تاول زدن پا تا ترک و کمر درد و...)
  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰
وقتی وارد محیط های کارگری یا کارمندی میشی افرادی که سره ماه حقوقشون واریز میشه (ته ته ته اش اگه واریز نشه از وزارت کار خواهان حق و حقوشون میشن و در نهایت تا قرون اخر رو خواهند گرفت شده با مصادره اموال صاحب کار)


مهم ترین هزینه های یک کسب و کار:

اجاره (البته قاعدتا در جریانید که اگر حتی مالک اون ملک باشید باز هم باید اجاره را محاسبه فرمایید)

تزیینات و دکوراسیون(شامل لوازم اداری میز و صندلی دیزاین ها و... این ها هزینه های غیر قابل برگشت هستند در حقیقت مبلی که 8 میلیون برای دفترتون خریدید یک سال بعد شاید قیمتش صفر بشه و تمام هزینه ها از کناف و رایانه و... هم به این داستان دچار خواهند شد )

مجوز های کسب و کار( از داشتن گواهی فنی حرفه ای گرفته تا اتحادیه و ثبت شرکت و...)

حقوق و مزایا (این که شما در کسب و کارتون حتی تنها کار میکنید و یا این که شریک دارید باز هم خب هزینه است باید در نظرش بگیرید)

هزینه های جاری(خرچ کاغذ و خودکار - وسایل مصرفی - اینترنت - حق شارژ - آب - برق - تلفن - اینترنت - کرایه های حمل و نقل - باربری و...)

مالیات ( دیگه خودتون میدونید چه جور تکه تکه میکنن آدم رو )

بیمه(از بیمه ی حوادث و مسولیت گرفته تا تامین اجتماعی و...(راستی اگر کارمنداتون رو بیمه ی مسولیت نکنید ممکنه بدبخت بیچاره بشید و برید زندان چون اگه خدایی نکرده خراشی وردارن بیچاره اید بیچاره)

  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

یکی از چیز هایی که واقعا لذت بخشه برام انجام دادن کار های عجیب غریبه که به معنی واقعی کلمه جریان در من ایجاد میکنه

کار هایی از جنس ایده های عالی کار هایی که هیچ کسی انجامش نداده دلیل انجام دادنش هم  به این دلیل بوده که یا از توانش خارج بود یا به نظرش خیلی عجیب غریب و ناممکن بوده است.

اصولا وقتی وارد کار هایی میشم که خیلی عجیب غریب هستن و تهش هم معلوم نیست (البته معمولا اصلا سرش هم معلوم نیست) و فقط یه دید کلی و چشم انداز به قضیه دارم اون وقته که خون در رگ هام جاری میشه

یه چلنج باید این خاصیت ها رو داشته باشه:

ریسک - نیاز به ایده های خاص - تکنولوژی هایی که یا وجود نداره یا خیلی عجیب غریبه وقتی یه چلنج این خاصیت ها رو داشته باشه اون وقته که من خوش حال میشم لبخند میزنم و شاد میشم و حس زندگی و زندگی کردن در من فوران پیدا میکنه.

به گمونم از کودکی این در من ریشه داره وقتی سوال های سخت توسط معلم مطرح میشد با کلی درگیری و... حلش میکردم

ولی اگر سوالی ساده بود حوصله انجام دادنش رو نداشتم .

البته این رو بگم که همیشه وقتی میدیدم چیزی به درد نمیخوره یا نتیجه ای که میخوام رو نداره با یه خداحافظی قضیه رو تموم میکردم.


نمیدونم شاید اون قسمت از سریال شرلوک هلمز رو یادتون باشه که داشت با تفنگ به در و دیوار  شلیک میکرد و دلیل این شلیک کردن هم سر رفتن حوصله شرلوک بود.

وقتی خونه B221  منفجر شد شرلوک خوش حال بود که چون یه معما جدید شروع شد

این برانگیختگی شبیه حس منه وقتی یه چیز عجیب غریب رو بهم میدون تا انجامش بدم



احتمالا یادتونه که چند وقت قبل در مورد این که خودت انجامش بده گفتم



الان سعی دارم که این کار رو راه بندازم و یه جایی رو ایجاد کنم که بشه به یه همچین کاری کمک بده به گمونم یه اتفاق خیلی خیلی خوبه اگر این کار رخ بده

این که یه جنبش راه بندازیم جنبش خلاقانه به گمونم این کار کاری است فوق العاده 

برای رسیدن به این کار فقط یه چیز میخوایم و اون هم چیزی نیست جز آدم ها آدم هایی قوی که خودشون رو دست کم نمیگیرن عملگرا هستن حرف نمیزنن

کار ها رو یا انجام میدن یا انجام میدن کاری ممکن نیست جلو رویشان باهش و انجامش ندن





به جمع دیوانگان خوش آمدید




راستی این دیوانه هایی که گفتم ارزش ریالی قضیه خیلی براشون مهم نیست به غذا و خواب و مسافت طولانی یا گرمای هوا و سرمای هوا اصلا اهمیت نمیدن به کار های عجیب غریب و خیلی بزرگ که انجام دادن اصلا و ابدا اهمیت نمیدن و کلا ادم هایی نیستن شبیه به بقیه

(البته یه چیز بگم من میترسم این ها عوض شن از اون روزی که زیر افتاب مرداد 25 کیلومتر راه رفتن و بعد بیهوش شدن به این تبدیل شن که بگم راه دوره ماشین ندارم(البته این رو هم بگم شاید دلیلش این بود که همراه نداشتن)؟!؟!




  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

مهرداد سعادتی(ملقب به سعید سعادتی) یکی از دوستان عزیزی بوده و هست که همیشه زمان گذاشتن باهاش برام لذت بخش بوده (مهرداد جز چند تا دوستیم هست که وقتی با هم صحبت میکنیم از بیزینس و مارکتینگ و .... نمیگیم بیشتر اوقات از دیانت و فلسفه اسلامی و غربی و سیاست حرف میزدیم) یادم نمیاد روز هایی که ساعات ها همراه با جناب فلاح زاده ی عزیز در مورد دین تفکر دینی و معارف صحبت میکردیم(روز های به یاد ماندنی بود) شروع دوستی من و مهرداد سعادتی بر میگرده به 13 یا 14 سالگی که در حقیقت ما هم مسجدی بودیم.

بعد از کنکور(سال 89) مهرداد ساکن تهران شد(البته هر وقت میومد آمل هم رو میدیدیم و وقت میزاشتیم برای هم) یه چیزی که برام در مورد مهرداد سعادتی جالب بود این بود که خیلی از مرحله های زندگیش رو لمس کردم(دانشگاه رفتنش - سربازی ( چه کار هایی که برای کسری گرفتن مهرداد که نکردیم) - امتحان وکالت خوندنش - سفر رفتن مکررش - کارهای مستند سازیش - تغییرات معرفتی و مذهبیش(در بین خیلی از افرادی که میبینم معرفت شناخت عرفان و... اصلا دغدغه اشون نیست ولی مهرداد سعادتی نازنین فردی دغدغه مند در این موارد است) اما خب میخوام در این متن به ازدواج کردن مهرداد سعادتی یه گریزی بزنم( به هر صورت همین دیروز جشن ازدواجش بود و بحث ازدواجش داغه)


به گمونم سال سوم یا چهارم دوره کارشناسی مهرداد بود که هی میدیدم سرش تو گوشیه ( از اون جا که میدونید PERSONAL DEVICE IS PERSONAL LIFE فلذا بنده هم فهمیدم که با فردی آشنا میشه ) وای وقتی واکنش های حاج اکبر سعادتی(بابای مهرداد سعادتی) رو به یاد میارم ناخوداگاه خندم میگیره ولی با هر گیر و گرفتاری که بود این عزیزان تایید دو طرفه رو گرفتن و به سمت عقد و ازدواج رفتن (تصمیم شده بود که بعد از سربازی مهرداد سعادتی عقد کنه ) متاسفانه به علت درگیری های شدید کاری که داشتم نتونستم برم.

مشاهده ی این فرایند از اول تا به ازدواج و داستان هاش برام جالب بود.(اولین بار بود که این جوری با این قضیه برخورد داشتم)


با همه این اوصاف مهرداد سعادتی عزیز و خانواده ی سعادتی جوان امیدوارم بهترین تجربه ها را در کنار هم داشته باشید و خوش و خرم تا ظهور اقا امام زمان ( برای هر کسی باید ارزو هایی مطابق با همون فرد رو بکنی دیگه ) کنار هم باشید و همه ی آرزو های خوب خوب خوب رو براتون دارم.





  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

احتمالا میدونید فعالیت من در سیستم های حفاظتی و نظارتی است اما به غیر از مشکلاتی که مشتریان و مراجعه کنندگانمون دارند دیروز چند بار با نبود حس امنیت فیزیکی در اطرافیانم مواجه شدم

1- وقتی یکی از عزیزان فرزند دلبندش رو میخواست ببره به یه مکان تفریحی و تاکید به این داشت که مادر و یا مادر بزرگ و عمه کودک همراش باشه وقتی در این باره صحبت شد که خب اون مکان کلی آدم وجود داره که مراقب کودک هستند گفت: همون ادم ها خطرناکن مگه این جا سوییس هست؟


2- مراسم جشن ازدواج یکی از دوستان نزدیکه و بنابر رسومات و هنجار حال حاضر جامعه مراسم عکاسی و فیلم برداری و این داستان ها بود و من هم همراهی میکردمشون وقتی حاشیه یه سد و جنگل رفته بودیم یه جایی رسیدیم که جنگلی بود و این افرادی که تیم عکاسی بودند ترسیدن وقتی دلیل ترسشون رو سوال کردم گفتن اگه از تو جنگل کسی بیاد چی؟!


3- یکی از دوستان ازم سوال کرد که کسی رو میشناسم که وسیله حفاظتی مثل اسبری فلفل و یا شوکر بفروشه برای حفاظت از خودم؟


4- یکی از دوستان که دیروز با هم بودیم کنار صندلی ماشینش دسته چوب داشت


 

در این مطلب از سایت میخوام این قضیه رو بررسی کنم که این حس ناامنی از کجا شکل میگیره و چقدر جدیه

چند تا نکته رو بگم:

الف) ما خودمون یکی از مروجان این قضیه هستیم که باید سیستم حفاظتی و نظارتی در همه جا باشد که مشکلی اتفاق نیفته
ب) طبق تحقیقات و مطالعاتی که شده هزینه ی استفاده از دوربین مداربسته و دزدگیر در اماکن کم تر از هزینه ی احتمالی است که نداشتن این سیستم ها بر ما ایجاد خواهند کرد.

و در کل همیشه ما در مورد حفاظت و نظارت از اماکن صحبت میکنیم

ولی در حال حاضر من دارم میبینم که ظاهرا یه خطری دیگه ای هست که خیلی افراد رو تهدید میکنه و اون خطر برای اشخاص هست.

خفت گیری - تعرض - زورگیری - دعوا و.... چیز هایی هستن که افراد را تهدید میکنند.

البته ریشه ی بسیاری از این بزه ها فقر و اعتیاد است که همان طور که میدونید در مملکتمون به وفور شاهد آن هستیم.

اما خب همینه دیگه چه میشه کرد!؟!؟ مملکت ما کلی زاویه های و مثبت داره حالا یکم منفی هم داره(البته در کشور های دیگه هم همه چی گل و بلبل نیست به فرض مثال کشته شدن یه نفر در اثر تیراندازی در امریکا یک رویداد طبیعی هست و به وفور اتفاق میفته در خیلی از محله های شهر های امریکا از نیویورک گرفته تا شهر های کوچک کشته شدن در اثر تیراندازی یک رویداد کاملا طبیعی هست یه امار جالب در مورد خودرو های ضد گلوله(مقاوم در برابر گلوله) در مکزیک خوندم به نظرم جالب بود) این اتفاق در کشور های شرق دور هم طبیعی هست البته بگذریم از همسایه های عزیزمون عراق و افغانستان که سردمدار خشونت هستند)

در کل نظرم اینه که سعی کنید ملاحظات امنیتی رو رعایت کنید.


  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

چمران

دکتر مصطفی چمران

به گمونم کم تر کسی در داخل ایران باشه که اسم شهید دکتر مصطفی چمران رو نشنیده باشه
گمون نکنم پسر مذهبی درس خونی دیده باشید و الگوش مصطفی چمران نباشه
بعید میدونم که کسی در ایران باشه و ندونه که مصطفی چمران امریکا بوده و دانشمند و...

باید اعتراف کنم یکی از شخصیت های معاصری که برام همیشه جالب بود مصطفی چمران بود.


نه این که شهید شد
نه این که دانشمند بود
نه این که وزیر بود
نه این که از پایه گذاران جنبش امل بود

دلیلش ساده بود اون هم ازاد و رها بودن این فرد است این که محقق باشی در بزرگترین مرکز علمی جهان(جایی که هدف همه ی دانشجویان دانشکده های فنی است) زن و بچه داشته باشی و دوستشون داشته باشی ولی یه دفعه همه چیز رو رها کنی و بری لبنان اونم تو سنه سی و خرده ای سالگی در اوج فعالیت هات و... چهل سالگی تازه بری لبنان و یه جنبشی رو راه بندازی نزدیک به پنجاه سالت بشه برگردی کشورت و کمک کنی به رشدش و تو این گیر و دار بفهمی جنگ هست و باید بجنگی و بری جنگ این خصلت ها یک روحیه ازادگی خاصی میخواد.
روحیه ی مبارزه کردن روحیه در چهارچوب نبودن.روحیه برای لحظه جنگیدن و نترس بودن
روحیه ای که من همیشه عاشقش بودم و هستم.



البته به احتمال زیاد اگه مصطفی چمران شهید نمیشد اینده اش شبیه به همفکرانش مثل عزت الله سحابی یا همرزمش در مصر ابراهیم یزدی یا شبیه به استادش دکتر مهدی بازرگان


مصطفی چمران شهادتت مبارک (31 خرداد 1360 شهادت مصطفی چمران)

  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

ما ادم های ساده

اره اقا(منظور جنسیت نیست)ما آدم های ساده ای هستیم مردم گرگ شدند.
اره اقا کاسبی نمیشه کرد مردم همه دزد شدند.
اره اقا این مملکت مملکت نمیشه حکومت ما همه دزدن.
اقا نمیشه که ازدواج کرد همه خراب شدند(چه پسر چه دختر )
و....



این ها دیالوگ هایی هستند که بلاشک هر روز باهاش مواجه شده و میشید.

همیشه هم برام سوال بود همه طرف شکست خورده - کلاه گذاشته شده و مستضعف قضیه بودن و در این سال ها من با هیچ کسی مواجه نشدم که طرف شیطانیه قضیه باشند همه فرشته بودند و رو به رویی شیطان ماجرا بودند(همه ی افرادی که باهاشون مواجه میشیم پینوکیو بودند و روباه مکار سرشون کلاه گذاشته و ازشون سوء استفاده کرده)


حالا خب مشکل چیه این وسط؟؟

شاید یه بار بگیم کج فهمیه افراد و خطای شناختیه اینه که همه کار های من درسته و همه ی کار های دیگران غلط یا این که واقعا همینه همه مردم همین شدند.
نمیدونم ولی یه چیز رو مطمئن هستم و اون اینه که:


اگر کسی تونست سره من کلاه بزاره دمش گرم چون تقصیر من بوده که گذاشتم این اتفاق بیفته و البته من دست و پاچلفتی هستم که این اتفاق افتاده



یه مثالی هست امریکایی ها میگند: خریدار آگاه باش

مراد از خریدار در این جا خریدار کالا و خدمات خریدار محبت و رابطه ی دوستی هم میتونه باشه

و نکته ی دیگه ای هم که هست اینه که فرد اگر در یه رابطه شکستی خورد (از هر جنسی) باید قبول کند که اشتباه کرده است.

یه چیز دیگه این هست که افرادی که تجربه ی بالایی دارند تصمیم های معمولا منطقی تری میگیرند (با درصد ریسک پایین و البته سود پایین تر) اما جوان ها تصمیماتی با رشادت بالا میگیرند(با درصد ریسک بالا ولی گاها سوی بسیار بالا) در صنعت هواپیمایی یه مثالی هست که خیلی مرسومه که میگه: خلبان شجاع داریم خلبان با تجربه هم داریم ولی خلبان شجاع با تجربه وجود ندارد
به گمونم همین دلیل است که باید همیشه توازنی بین تجربه رشادت باشه و جوان ها از پیران مشورت بگیرند و پیران به جوانان مشورت بدهند.
البته یه نکته رو هم فراموش نکنیم در حال حاضر که سرعت رشد تکنولوژی رشد روابط انسانی و همه و همه به صورت بسیار عجیب غریبی زیاد هست پس نمیشه خیلی به تجربه پیران تکیه کرد چون the time they are a changes و این چیزیه که در تاریخ خیلی باهاش مواجه نشده بودیم و اولین بار است که انقدر تغییرات شگرفی در جهان اون هم با این سرعت داره رخ میده.



  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

داشتم بین فایل های قدیمی و عکس های قدیمی هارد دسکتاپ قدیمیم میگشتم که به فایل پروژه اسانسور پیچشی برخوردم مفهومی که قریب نوجونیم درگیر اون بود
از اواسط 15 سالگیم تا نزدیک به 18 سالگیم تقریبا همه ی وقتم رو صرف این پروژه میکردم(تقریبا مدرسه نمیرفتم و کلا درگیر رفت و آمد ها و... این پروژه بودم )

اسانسور پیچشی چی بود!؟

به گمونم اردیبهشت سال 1388 بود که خانواده ما تازه به منزل جدید نقل مکان کرده بود و من سال دوم ریاضی دبیرستان سمپاد آمل بودم یه روز من و بابام داشتیم صحبت میکردیم در مورد این که چه جوری سه طبقه خونمون رو که طبقه اول اتاق کار بابا - طبقه دوم اتاق مهمان - طبقه سوم اتاق خواب پدر بود را با یه بالابری به هم وصل کنیم همین جوری داشتیم ایده میدادیم که به یه نتایجی رسیدیم و یه ایده ی جالب و به نظرمون فوق العاده به ذهنمون رسید.
اون شب من تا نزدیک سه صبح داشتم نقاشی میکردم طرحی رو که تو ذهنم بود بعد یه مقدار در اینترنت در این موارد سرچ کردم و به دوست و برادرم ابولحسن یوسف پور عزیز در مورد این طرح گفتم و ابولحسن یوسف پور هم بعد از اون شوخی های معمول دوستانه گفت بعد استخر میریم دربارش تحقیق میکنیم این تحقیق کردن همانا و شروع کردن پروژه هم همانا از رفتن پیش اسانسور ساز های مختلف فنی کار ها تراشکار ها قطعه ساز ها کارگاه های ساخت کامپیوتر های فرمان و دانشگاه ها مرکز ثبت اختراعات استفاده از نرم افزار های سه بعدی پیچیده ویدیو درست کردن ها و شرکت در انواع همایش ها نمایشگاه ها برخورد با ادم های با ترجبه و بسیار فنی شرکت در جلسات بسیار جدی سازمان استاندار و.... ثبت اختراع تجلیل در این همه همایشات و نمایشگاه و وزیر استاندار و...


الان که نزدیک به ده سال از اون قضیه میگذره و یه نگاهی به گذشته میفتم فکر میکنم من چه چیز هایی از اون سال ها تجربه کردم.

نمایی از رندر های گرافیکی این پروژه



نقشه ماکت این پروژه



1- افراد جلوی تغییر ایستاده اند و مقاومت میکنند.

2- یه پشتکار مثال زدنی در من ایجاد کرد. انقدر نه شنیدیم انقدر نشد اون چیزی که میخواستیم بشه انقدر خراب شد انقدر مسخرمون کردن انقدر بد باهامون صحبت کردنند(البته یه جوری باهاشون رفتار میکردیم که در نهایت بهت زده میشدند)

3- افراد اون کاری که تو مد نظرت هس ترو هیچ گاهع انجام نمیدهند بلکه کاری که دوست دارند رو انجام میدهند.

4- به جای درگیر شدن در بازی مسخره کنکور و کنکور دادن و دانشگاه قبول شدن و... کار های واقعی انجام دادیم تجربه های فوق العاده ای کسب کردیم دیدگاه واقعا خوبی به قطعات مکانیکی پیدا کردیم

5- رفتار با انسان ها و محیط کار و رفتار انسان ها با پول و قدرت و.... رو درک کردیم

6- افراد شکست خورده ی زیادی دیدیم افراد مدعی زیادی اون هایی که فکر میکنن مغز کل هستند و در صورتی که هیچی نیستند افرادی که خودشون رو خیلی جدی میگیرند و فکر میکنن حقشون در این اجتماع خورده شده و باید بیل گیتس میبودند

7- فساد اداری و این که نباید کلا از دولت و شبه دولت انتظار هیچ کاری رو داشت(البته بعدا فهمیدم اینا با ما کار دارند)


  • سید هاشم زرین کیا