توسعه

وب سایت شخصی هاشم زرین کیا

توسعه

وب سایت شخصی هاشم زرین کیا

توسعه

هاشم زرین کیا هستم علاقه زیادی به یاد گرفتن و یاد دادن و ارزش ایجاد کردن دارم.
این یادگیری میتونه مطالعه کاغذی باشه میتونه تو کار باشه یا حتی تو سفر یا شاید هم همنشینی با انسان ها و البته متمم خوانی یا در راه متمم خوانی باشه.
تا الان یه کارایی کردم الان یه کارایی میکنم و یه کارایی هم در آینده قراره بکنم.
این وبلاگ بیشتر جایی است که من توش تمرین نوشتن میکنم و البته سعی میکنم دیدگاهم رو نسبت به چیز ها مطرح کنم پس انتطار ساختار های علمی و اکادمیک نباشید.
نوع نوشتار این وبلاگ هم بیشتر شبیه گفتار روزمره من است تا نگارشی از جنس بسیار رسمی کتابی

ضمنا با عرض پوزش بابت این که فونت کلمات پست ها خیلی کوچکن دلیل این که فونت این وبلاگ به این شکل است دو تا چیزه:

1 - اونی که قصد خواندن داره دنبال خواند سرسری نباشه
2- بیشتر با متن کلنجار بره

  • ۰
  • ۰

ایده ی نوشتن این پست شاید به چند ماه قبل برگرده ولی درگیری ذهنیم نسبت به قانون اعدام و قصاص و مجازات به سال ها پیش بر میگرده.

قضیه خیلی ساده است.اعدام و قصاص در قانون کشور ایران وجود داره


متاسفانه وقتی از نه به اعدام حرف میزنی یه سری متعصبین به سمتت حجوم میاورند و معمولا هم میفرمایند: پس اگه فردی یک نفر از اعضای خانوادت رو کشت تعرض کرد و یا گروگان گرفت رو باید بریم بوسش کنیم و بهش جایزه بدیم.

یا اعدام قاتل اتنا و متجاوزان یا حتی ریگی و ... رو مثال میزنند.

در ابتدا باید عرض کنم که اعدام کردن ساده ترین راه حل است و متاسفانه همیشه تاریخ ساده ترین راه حل اولین راه حل بوده است.


دلایل فرهنگی ایجاد بزه در جامعه


مهم ترین نکته ای که وجود داره اینه که در ابتدا باید جلوی  اقدام به بزه را گرفت.

وجود فقر در جامعه و از طرف دیگر شئن بودن ارتکاب جرایم خشن در آن جامعه یکی از مهم ترین دلایل وقوع جرم است.


در جامعه ای که راهی برای امرار معاش نیست راهی برای از منجلاب فقر بیرون رفتن وجود نداره طبیعیه که اعتیاد هم میشه بخشی از اون جامعه روسپی گری در اون جامعه امری است طبیعی و قاعدتا بزه های سخت مثل دزدی قتل زورگیری و... نیز در آن جامعه اتفاق میفته (مهم ترین توجیه افرادی که اعدام را توصیه میکنند بحث ایجاد ترس و ارعاب کردن در بین افراد دیگر است که بدانند در صورت وقوع جرم  میکشیمت پس حساب کار دستت بیاد ولی مورد اینه که قانون گذار مسئله رو از زاویه ی درستی نمیبیند و اون زاویه اینه که اون فردی که این جرایم را مرتکب میشه اصلا امیدی به زندگی نداره زندگی براش با ارزش نیست مردن اون رو نمیترسونه حتی اگر اون جرایم رو هم مرتکب نشه باز هم این مرگ نیست که اون رو میترسونه بلکه ابرو است ) مشکل کار همینه حکام جامعه و از اون مهم تر مردم جامعه باید به سمت ایجاد انگیزه کردن در بین همه مردم و از طرف دیگه فرهنگسازی کار های مثبت قدم بردارند و البته ایجاد قنائت طبع در مردم و از همه مهم تر به سوی ایجاد معاش حداقلی جامعه حرکت کنند.

وقتی در جامعه ای کودک هفت هشت ساله کارد سلاخی تو جیبش داره و یا به علت این که به دوست دختر - همسر و یا خواهرشون (ناموس) حرفی زدن نگاهی کردن میکشتش و یا مجروحش میکنه(اگر هم این کار رو نکنه بی غیرته) یا سره یه بوق زدن ساده درگیری پیش میاد یا برای به اصطلاح رو کم کردن درگیری پیش میاد (مهم ترین کار و اولین کاری که باید کرد اینه که افراد جامعه در وحله اول آموزش مناسبی رو ببیند و در فرهنگ غنی رشد بیابند که احتمال وقوع همچین اتفاقاتی بسیار کمه در قسمت دوم مجازات ها و تنبیهات رو از بعد احساسی خارج کنند و آموزش و متنبه کردن آدم ها رو جایگزین برخورد خشن بکنند)


جایگزین راه های قصاص و مجازات

اگه به خاطر داشته باشید چند سال پیش یک فرد ملی گرا در یکی از کشور های اسکاندیناوی (نروِژ) وارد یک جشن در جزیره ی یوتویا شد که در این جشن یک کلوپ نوجوان ها و جوانان در اون شرکت کرده بودند شد و شروع به ایجاد انفجار و تیراندازی مستقیم به افراد حاضر در محل کرد در اون حادثه هفتاد شش نفر کشته شد وقتی فرد خاطی دستگیر شد قاعدتا اگر در یک جامعه ای مثل ایران بود اصلا فرد مورد نظر به دادگاه هم کشیده نمیشد (حتی شک دارم که اصلا دستگیر میشد و همون جا میکشتیمش) ولی حکم صادره زندان بود اون هم زندان کوتاه مدت و به شرط متنبه شدن فرد ضارب آزاد میشد.

یان ایگلند، از مقامات پیشین وزارت خارجه نروژ و معاون دیده‌بان حقوق بشر معتقد است: "تنها راهی که واقعا می توان با اقدامات تروریستی مقابله کرد این است که به آنها نشان دهیم از آنها بهتر عمل می کنیم."


من اخبار این حادثه ی دردناک رو دنبال میکردم وقتی به مصاحبه یک مادری که دو فرزند دختر و پسره نوجوانش را در این حادثه ی دردناک ماز دست داده بود برخوردم .اقعا متعجب شدم.

وقتی مادر فرزند از دست رفته گفت: اگر ما هم این فرد رو بکشیم مثل اون رفتار کرده ایم و کار وحشتناک رو با کار وحشتناک جواب نمیدهند بلکه اموزش و اصلاح کردن راه درست است و باید فرد رو اصلاح کرده و به جامعه بازگردانیمش !؟؟!


جرایمی که در ایران حکم اعدام دارند:

تا اون جایی که من میدونم اعمالی که در ایران مجازات اعدام دارند عبارت است از:

ارتکاب مکرر دزدی - سرقت مسلحانه(محاربه) - گروگان گیری ( محاربه) - شرب خمر برای سومین بار - قاچاق مواد مخدر - نشر اکاذیب - مخالفت با حکومت ( محاربه ) - قتل - زنا - تجاوز - نفی خدا و پیامبر - تغییر دین - فراخواندن افراد به غیر از مذهب و دوری کردن آن ها از مذهب و تفکر رسمی دولتی - نگرش جدید اوردن و یا در حقیقت فرقه ایجاد کردن دین - اختلاص و به هم زدن نظام مالی - توهین به پیامبران و ائمه - قطاع الطریق -توسل به اسلحه - اتهامات سیاسی


به غیر از این 21 موردی که قانون حکومت ما اعدام رو در نظر گرفته چیز دیگه ای تو ذهنم نیست.


مورد دیگه ای هم وجود داره برخورد احساسی حکومت و مردم نسبت به قضیه اعدام است وبر فرض مثال:

جوان همدانی که سرقت مسلحانه از طلا فروشی کرده و به اعدام محکوم شده با تحت فشار قرار دادن و بار احساسی ایجاد کردن در جامعهبه واسطه ی فضای مجازی فرد مورد نظر مورد بخشش رهبری قرار گرفته شد و اعدام نشد؟؟

مشکل من اعدام نشدن این فرد نیست ( خدا رو شکر که این فرد کشته نشد) اما بحث سره زمانیه که این فرد احساسی ازاد شد اگر این فرد ازاد شد و اعدام نشد باید اون بدبختی هم که داخل ماشینش مواد بود و نمیدونست و از سره بیچارگی این کار رو کرد هم اعدام نشه - اصلا محارب های دیگه هم اعدام نشه حالا چون این فرد رسانه ای شد کس و کار داشت اعدام نباید بشه؟ و اگر فردی کس و کار داشت اعدام نشه(میشناسم افرادی را که حکمشون باید اعدام اعلام میشد ولی به علت لابی و یا هزینه کرد وکیل و...) اعدام نشدند.

ایا چون این جوان خوشتیپ بود اعدام نشه ؟

اگه پیر و معتاد بود اعدام باید میشد؟

(یاده اون بازداشتی های دی ماه افتادم که در زندان خودکشی شدند)

رفتار های شبیه به اعدام نشدن این جوان و یا اعدام شدن دیگران اصلا عادلانه نیست مثل اون پیرمردی که در انتخابات ریاست جمهوری از روحانی طرفداری کرده بود و بعد ها خودرو بهش دادند یا اون پیرزن شالی کار شمالی که عملش کردند و ویلچر خریدند برای ایشان (این همه پیرزن شالی کار )

ایا پسندیده تر نیست که به جای حمایت از اعدام نکردن اون شخصی که قاچاق مواد میکنه یا به محاربه و یا قتل پرداخته است ا اگر ما سمت این برویم که جامعه جوری ساخته شود که این اتفاقات نیفته بهتر نیست؟

اگر جای این که از مهاجر افغان که ممکنه بر ما خسارت بزنه (و مطمئنا میزنه ) بنترسیم به سمت توانا کردنش بریم بهتر نیست؟ و بهتر نیست که بگذاریم که در این مملکت کار کنه و فرزندانش درس بخونن ؟

اگر به کودکان کار و حاشیه توجه کنیم و از زنجیره ی کودک کار پدر معتاد متجاوز کودک کش -کودک کار بیرون کنیم به غیر از این که حس امنیت رو در جامعه بالا بردیم میتونیم مطمئن باشیم که جامعه ما هم رشد بالایی میکنه.




پینوشت مهم :


امروز چهارشنبه است روز بعد از این که خبر مشمول شدن عفو رهبری در مورد حکم اعدام آن جوان همدانی(سارق مسلح) در شبکه های اجتماعی و خبرگزاری ها منفجر شد.

اما خبر امروز صبح خیلی ساده بود:

جوان همدانی اعدام شد.

اول از همه این رو بگم که بلاشک من خیلی ناراحت شدم از اعدام این جوان همدانی (در کل مرگ و رنج هر انسان و هر موجود زنده ای من رو غمگین میکنه) و از طرف دیگه حتی اگر یک فردی نجات پیدا کنه از اعدام موجب خوش حالی من میشه ولی باید با هم صادق باشیم اگر این بهمن عزیز از حکم اعدام رهایی میافت ایا این ظلم بر اقای چراغی نبود(همدست این جوان همدانی در این سرقت مسلحانه که حکم اعدام ایشان هم صادر شده است) به نظر من اگر بین ادم هایی که جرمی مرتکب میشوند یک سری برابر تر نباشند این خیلی خوبه

البته باز هم میگم که راه مقابله با جرم به هیچ عنوان اعدام نیست

  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

به وقت شام


عکس بالا به احتمال زیاد یکی از پر بازدید کننده ترین عکس نیمه ی اول فروردین بود.

سکانسی از فیلم به وقت شام ساخته ی ابراهیم حاتمی کیا با دیالوگ چه طوری ایرانی با همکاری سازمان اوج در مورد حمایت جمهوری اسلامی ایران از بشار اسد در جنگ داخلی سوریه همه ی بیلبورد های شهر پر از این عکس بود در میان برنامه ی پر مخاطب ترین سریال داخلی چند سال اخیر(پایتخت 5 ) هم به این فیلم و این سکانس پرداختند ( البته در قسمت های آخر آن سریال طنز  که اصولا پیوند داخلی دادند به موضوع این فیلم و البته طبیعی هست که یک حکومت و یا جریان فکری مثل اوج و سپاه پاسداران با هزینه ی ها سنگین همچین فیلم هایی بسازند.

فیلم هایی مثل بادیگارد و قلاده های طلا و اخراجی ها... همان طور که دولت ها و سازمان های مختلف بنا بر سلیقه و مشی فکری شان را تبدیل به فیلم کتاب و... بکنند )

این فیلم رو به دعوت از بچه های هییت جنت الرضا (هییتی که در مسجدی که فعالیت و سابقه و ... داریم ) و البته تماشای دسته جمعی رفتیم این که فیلم به وقت شام و لاتاری فیلم هایی بسیار پر مخاطبند و تماشاگران بسیاری را به سینما اوردند امری است بسیار بسیار پسندیده اصلا هم بحثم اینکه این فیلم چه جور فیلمیه این که این فیلم سینمایی بودجه ی خیلی زیادی داشته به من مربوط نیست یا این که این فیلم فیلمنامه قشنگی نداشته هم اصلا مربوط نیست در مورد این فیلم از لحاظ تماشاچی میتونم بگم که آره فیلم پر خرجی بوده کلی جلوه وِیژه داشته کلی بکش بکش انفجار صحنه های اکشن عالی این که چقدر هم حقیقته و چقدر هم تلاش کرده حمایت از بشار اسد رو هم توجیه کنه اصلا به من ربط نداره فیلم فیلم خوبی بود.

ولی یه چیز خیلی خیلی به من تماشاچی ربط داره و اونم اینه که برای  این فیلم درجه سنی نزاشتن و واقعا لعنت به اون اکرانی که اجزه میده بکودکان این فیلم رو با خانواده تماشا کنند و البته تبلیغاتی که فیلم رو کاملا فیلمی تماشاگر پسند و مناسب همه ی اعضای خانواه نشون داد یه فیلمی شبیه به پایتخت.

فالواقع اگر در این فیلم تکه های م س ت ح ج ن  ج ن س ی قرار میدادند انقدر من رو عصبانی نمیکرد تا این که وقتی میدیدم اون پسر کوچولو ی تپل بامزه ی هفت هشت ساله که همراه با پدر و مادرش اومده سینما و خوراکی میخوره سکانسی چند دقیقه ای نشون میده که چندین انسان را دست و پا بسته همراه با چشم بند به خط میکنند و چندین مامور اعدام به سمت اون ها میروند و شمشیر هایی را به خط به دست میگیرند و به بالای سره افراد دست و پا بسته میروند صحنه صحنه ی سر بریدن است (همون موقع برای من سوال بود که مگه میشه همچین صحنه ای رو نمایش بدهند) همراه با این که این افراد میان و میرن و صحبت میکنند از قبل فردی به ظاهر سبک مغز که رییس برگزار کننده مراسم اعدام هست برای ویدیو گرفتن از مراسم هماهنگی میکنه و تعداد زیادی بلندگو در پشتش هست یه چیز تو مایه های فیلم MAD MAX و در حین مراسم اعدام کوادکوپتر رو بالا و پایین میکنه کات میده پلان بعدی میده شبیه به یه کارگردان فیلمی که حالت روانی خوبی نداره و پشت بلندگو هی کات میده و صحنه های زانو زدن یا نشستن یا خطبه خوندن را تکرار میکنه



اما در آخر در کمال تعجب وقتی تماشاچی داره از حرکات دستور دهنده ی اعدام میخنده ناگهان جدی جدی شروع میکنن به سر بریدن و خون فواره میزنه به صفحه ی سیاه سینما

وقتی لرزیدن از ترس اون کوچولوی بامزه رو دیدم یا دیدم که پدری که کنار ما نشسته جلوی چشم دخترکش رو گرفته یا دو تا کبوتر عاشقی که پشت ما نشسته بودن و جیک جیک میکردند و هم دیگه رو از ترس بقل کرده بودند به غیر این که این نتیجه رو گرفتم که جنگ به هر صورت بده چه حرب باشه چه غزوه باشه چه جهاد و ...

این غیر اخلاقیه که یه همچین صحنه هایی رو به همه ی رنج های سنی جامعه نشان بدهی اون هم جامعه ای که انتظار فیلمی مثل لیلی با من است یا اژانس شیشه ای رو دارند که درسته جنگیه و بد بودن جنگ یا پس از جنگ رو به تصویر میکشه ولی چنین صحنه های خشنی نداره و قاعدتا بیننده هم انتظار دیدن چنین صحنه های خشنی ذر سینما اون هم کنار کودک و یا افراد رقیق القلب ندارد.

اگر بهونه ی این دارید که خب اره حقیقته دیگه باید نشون داد که یه همچین جنایاتی رو داعش رقم زده اگه این جوریه تجاوز هم نشون میدادید به هر صورت داعش تجاوز هم میکرده تجاوز رو نشون بدید نه این که شبیه به تجاوز هایی که فیلم هاتون نشون میده که گریه میکن فقط تجاوز واقعی با ریز صحنه

دیدن فیلم لحظه ی گردن بریدن با استفاده از سرنیزه اونم به صورت کاملا لایو و برخط خیلی فرقی با دیدن فیلم لحظه ی تجاوز گروهی نداره و هر دو تاثیر خیلی وحشتناکی روی مخاطب داره

  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

من فردی مدافع حجاب یا مخالف حجاب نیستم!

حتی مخالف و یا موافق حجاب اجباری هم نیستم

قاعدتا از مسیح علی نژاد هم پول نمیگیرم که چهارشنبه های سفید رو تبلیغ کنم

(این خانمی هم که تو عکس هستن کاملا اتفاقی بود که لباسشون سفید بود و این نکته رو هم عرض کنم روزی که این عکس را گرفتم جمعه بود)


به کسی هم مرتبط نیست که من کدوم نوع از این نوع پوشش رو میپسندم

(دلیلش هم ساده است من که لباس هایی از جمله مانتو و چادر و مقنعه یا دامن و ساپورت رو نمیپوشم که تا  بتونم درباره این نوع لباس پوشیدن نظر بدم )


مطلب صور ظاهری که در مورد صورت ظاهری ادمی بود فقط به اقایون میپرداخت و خانم ها رو در نظر نداشت و احتمالا مطلب داف چیست؟؟ دافی کیست؟؟ نزدیک ترین پست این وبسایت نسبت به این پستی است که در حال مطالعه اش هستید (جالب اینه مطلب داف چیست دافی کیست پر بازدید ترین مطلب این سایت تا به الان بوده است)

عذر میخوام که انقدر حاشیه در حاشیه رفتم پرانتز اندر پرانتز این کار از لحاظ نگارش حرفه ای اصلا کار درستی نیست ولی خب اتمسفر این مطالب در این وبسایت دوستانه است و خیلی پر تمتراق بودن رو در مطالب این جا دوست ندارم.

وقتی با منظره این تصویر رو به رو شدم (خانمی میانسال با چادر مشکی و خانم جوان تری با کم حجاب ترین حالت غیر سانسوری (چون از این کم حجاب تر در جامعه ما سانسوری میشه )) این عکس رو برداشت کردم به خیلی چیز ها فکر کردم خیلی چیز ها از زوایای مختلف این که فردی که شبیه به این خانم لباس سفید لباس میپوشه ساختار فکری خودش و جامعه ای که توش بوده چی بوده ایا بر مبنای مد و زیبایی این لباس رو انتخاب کرده شاید هم بر مبنای اوانگارد بودهن یا بر سره اجبار و یا اصلا براش مهم نبوده

از اون طرف اون خانمی که چادر مشکی پوشیده چی؟ فشار خانواده بود؟ فشار مذهبی بود؟ انتخاب شخصی بود ؟ برای منفعت بردن بود و ....

اول از همه این رو باید بگم که در مملکت ما پوشش زنان به صورت خیلی خیلی وحشتناکی ملاک خیلی چیز ها قرار داده شده این ملاک از ملاک این که در شغلی استخدام بشه یا نشه شروع میشه حتی در ازدواج کردن و دوست پیدا کردن و... هم ریشه میدوونه به معنی واقعی کلمه نوع پوشیدن لباس یک فرد چه خانم چه آقا انقدر چیز مهمی نیست که مردم و حکومت ما خودش را در این حجم درگیر کرده (برای این که درگیری مردم ما رو بر لباس پوشیدن و اصولا صور ظاهری خانم ها رو لمس کنید مراجعت متعدد خانم ها را به ارایشگاه و خیاطی و بوتیک امثال هم رو رصد بفرمایید) واقعیت امر اینه که نوع لباس پوشیدن یه نفر نباید انقدر مهم باشه که وقت خیلی خیلی زیادی از روزش به علاوه حجم بسیار زیادی از درآمدش(یا درآمد یه نفر دیگه و خرج ایشون) بابت صور ظاهری خرج کنه دنیا جا های بسیار جذابی زیادی داره کتاب های زیادی وجود داره - فیلم های بسیار قشنگی هست موسیقی های فوق العاده ای وجود داره که به معنی واقعی کلمه لذت بردن ازش لذت بیشتری رو به آدم منتقل میکنه تا این که لباس خاص و یا آرایش و رنگ مو مدل موی خاصی داشتن (البته میدونم که مدل مو لباس و تیپ اصولا خیلی تاثیر داره خیلی زیاد و وقتی خودم هم لباس خیلی خوب به همراه مدل موی خوب و مرتب هستم خیلی رضایت بخشه و یا این که وقتی دختری تیپ و لباس و آرایش و مدل موی خوبی داره برام بسیار جذاب و لذت بخشه(البته باید این عزیز ما اون حریم داف نبودن رو قطع نکنه) ولی صور ظاهری انقدر مهم نیست خوش مشرب بودن مهربان بودن خلاق بودن و حس خوبی دادن به افراد خیلی مهم تر و البته جذاب تره برای دیگران


پینوشت: این که افراد برای خوش آمد دیگران و یا گاها کم اوردن جلوی دیگران یا بر مبنای منافع لباس میپوشند و رفتار میکنند خیلی خیلی چیز وحشتناکیه و فرد مورد نظر دچار عقده های درونی سنگینی است چون نمیتونه خودش رو همون طور که دوست داره به اطرافیان اش عرضه کنه و این خلا سنگینی است




  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

همان طور که میدونید این که انسان با مصرف چیز هایی خود را از حالت طبیعی خارج کند و به حالت دیگر ببرد از اول تاریخ وجود داشت (البته دیدن فیل های مست و خوردن گیاهان مخدر و یا میوه های تخمیر شده توسط دیگر حیوانات نیز امری است متداول) در حال حاضر به  این که این کار از کجا سرچشمه میگیره و یا چقدر پسندیده است و یا این که چه نوع انواع مخدر هایی داریم و .... نمیپردازم.

دید کلی من نسبت به همه نوع مخدر صنعتی سنتی معمولی نشاط اور خمار کننده مسکن و... یکی است و اون اینه که فردی که توانایی لذت بردن از زندگی به صورت عادی را نداره به این چیز ها چنگ میزنه تا خلا های زندگیش رو پر کنه و این خیلی بده( یکسری هم میگن نه من اوکی هستم و این مثال رو میزنند که: تصور کن در یک مسابقه دو شرکت کردی شما پا برهنه هم میتونی تو این مسابقه باشی و بدوی ولی با استفاده از کفش کتونی ادیداس مناسب خیلی بهتر ظاهر میشی این چیز ها هم همین نقش رو در شادی نشاط ادمی داره)

با همه این اوصاف اصلا در این پست به این چیز ها نمیخواهم بپردازم و بیشتر به تجربه شخصی خودم در این موارد میپردازم

 

 اگر من را ببشناسید احتمالا درجریان هستید که از هر نوع مشروبات الکلی هر نوع مخدر هر نوع سیگار پرهیز میکنم اما میخوام تجربه شخصیم رو از خوردن قهوه رو برایتان بگم.

بنده همانند بیشتر اقایون همسن و سال خودم و در کل بیشتر اواتار اقایون یه جورایی خیلی چیزا رو دست کم میگیرم (یکی از دلایل این که اقایون بیشتر در اثر حوادث و اتفاقات میمیرند از همین سرچشمه میگیره)  این خصوصیت در من هم هست مخصوصا در خوراکی ها که همیشه  افرادی که میگفتن فلان چیز رو بخوریم سردیمون گرمیمون میکنه فلان کار رو کنیم خوابمون میبره فلان چیز رو بخوریم این میشیم اون میشیم با لبخندی بدرقه میکردم و میگفتم شما بچه سوسولی بیش نیستید و مواظب باشید النگو هاتون نشکنه عزیزکانم دلبرکانم

اما با تجربه دیروز با قاطعیت میتونم بگم هیچ وقت این حرف رو نمیزنم.

برای من خیلی پیش میومد که در کافه های مختلف اسپرسو سفارش میدادم و بعد از خوردنش هیچ حس خاصی بهم دست نمیداد و فقط حس مالباختگی و این که یه چیز تلخ خوردم نصیبم میشد (و هر چقدر که دوستان میگفتن انرژی میده و ... من بهشون لبخند میزدم)

تا روز گذشته که وقتی ساعت 18 یک شات قهوه اسپرسو اسپشیال سفارش دادیم و همچون آب معدنی خوردم بدون هیچ حسی نسبت به اوم قهوه

به قهوه چی گفتم اقا این چیه ؟مگه نباید تاثیر داشته باشه! پس چرا نداره شما که میگی این همه قهوه داری و این حالت ها رو داره سنگین ترین قهوه ممکنه رو در سنگین ترین حالت بده
که ایشون فرمودند برو یه بیست دقیقه دیگه بیا بنده هم رفتم و یه بیست دقیقه دیگه اومدم دوستم نیز تعارف به خوردن دوباره قهوه کردم که ایشون جواب منفی داد


بعد از خوردن کم تر از 15 سی سی از اون قهوه و تا الان که 23 ساعت از اون زمان میگذره هنوز حالت طبیعی ندارم ساعت اول که با بالا رفتن سرعت کلمات ادا شده سنگینی در چشم ها تپش قلب درد در قفشه سینه لرزش دست بم شدن همه ی صدا ها مواجه شدم و تا الان نیز درد در قفسه سینه رو تجربه میکنم


و من الله توفیق



پینوشت: دوستان یه پیشنهاد خیلی خیلی مهم دارم بهتون نسبت به همه چیز و اون اینه که نرفتن به بیمارستان و مطب پزشک - نخوردن دارو - دندان پزشکی - ملاقات نکردن با مشاور و یا روانشناس - نرفتن به دندان پزشکی اول از همه به هیچ عنوان افتخار نیست این که دو هفته است سرماخوردید و سرفه سنگین یا سردرد دارید و به پزشک مراجعه نکردید این که مشکل روحی دارید (مشکل روحی دقیقا مثل مشکل بدنی است به جای سخت افزار نرم افزار درگیر هست همان طور که ممکنه تاندون پای شما کش بیاد یا سرمابخورید یا سردرد بگیرید به همون مقدار ممکنه افسرده بشید دو قطبی باشید پارنویا داشته باشید و ... و خب باید به صورت مشاوره و یا دارودرمانی خودتون رو معالجه کنید ) اگر از لحاظ هزینه ای بررسی کنید(شامل زمان که باید اختصاص بدید هزینه های مالی و ... ) این که هر چقدر دیر تر برید هزینه ی بیشتری رو باید بپردازید.

  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

به سوی الموت

همانا یکی از بهترین زمان ها برای سفر تعطیلات عید میباشد

(البته منظورم رفتن به شمال تو اون شلوغی ها و یا اصفهان و شیراز بسیار متراکم و یا مشهد که داره منفجر میشه نیست)

از مدت ها قبل سفر در تعطیلات عید در ذهنم بود.

در اوایل زمستان تصمیم به این داشتم که برای تعطیلات عید برم نپال نپال کشوری است که یه جورایی بهشت ماجراجویان جهان استو ولی به خاطر مشکلات شخصی از رفتن به این سفر صرف نظر کردم (ولی بدونید و اگاه باشید که من نپال رو خواهم رفت و البته هندوستان را نیز همین طور(واقعیت امر اینه که رفتن و دیدن هندوستان - چین و امریکا نیاز به یه برنامه چند هفته ای داره )(البته روسیه هم که خب جای خودش رو داره( البته برای رفتن به این سفر ها بیست هزار دلاری نیاز داشته باشم فعلا که من بدو دلار بدو دلار بدو کاسبی بدو :)



اوایل اسفند تصمیم به این گرفتم که برم جزایر جنوبی خلیج فارس و احتمالا یه اقامتی هم در هنگام داشته باشم ولی از اون جایی که مجموع کل سفرم باید کم تر از ۵ روز طول میکشید و از اطرفی دیگه فقط طول مسیر از لحاظ زمانی دو روز هست و البته از طرفی دیگه مسیر ترافیک داره و خب گرفتاری های خاص خودش به همین دلایل کنسل شد.

البته این که در اوایل سال مهمان داشتیم و خانواده هم گفتند خونه باش بی تاثیر نبود(به قول دوستم که برنامه های عید رو ازش پرسیدم گفت:ما کسانی که شمال زندگی میکنیم در ایام تعطیلات محکوم به میزبانی هستیم)

همیشه علاقه زیادی به سفر های غیر عادی غیر منتظره به مقاصد غیر منتظره تر و البته غیر عادی تر داشتم و دارم

یکی از دوستان قبل از عید برنامه ریخت که هاشم بریم الموت سال تحویل رو بالای قلعه حسن صباح باشیم (بیشتر بعد معنوی داشت تا مادی  منم گفتم اوکی بریم ولی باز هم به خاطر پاره ای از مشکلات ( به هم خوردن برنامه دوستم و... باز هم برنامه کنسل شد)


تا این که ساعت ۲۱ روز دوم فرودین در مراسم عید دیدنی یکی از دوستان که ساکن قزوین میباشد و تلفنی صحبت میکردیم گفت نمیای الموت؟منم گفتم میام الموت دارم راه میفتم هر چقدر تلاش کردیم همسفر همیشگیم سر وقت بتونه از شیراز برسه به قزوین متاسفانه نشد  (شش صبح روز جمعه سوم فروردین قزوین اون جا باشه و متاسفانه از حضور ایشان بی بهره شدیم) بعد از عید دیدنی همراه با خانواده رفتیم رستوران و اتفاقی یکی از دوستان رو دیدم و گفتم دارم میرم الموت میای؟ گفت کی ؟ گفتم همین الان بریم و همون لحظه حرکت کردیم به سوی الموت

اول از همه یه اطلاعات تاریخی و جغرافیایی در مورد الموت و قزوین ذکر کنم:


قزوین یکی از قدیمی ترین شهر های ایران هست شهر قزوین در اوایل دوران صفویه پایتخت ایران بود و الطبع اثار تاریخی زیادی در زمان قاجاریه و صفویه در این شهر وجود دارد(البته شهر قزوین یک از قطب های بزرگ صنعتی در حال حاضر ایران هست)  

اولین خیابون ایران به نام خیابون سپه بازار ها کاروان سرا ها و البته مسجاد بزرگ و خانه های بزرگ امارت چهل ستون(چهل ستون قزوین قدیمی تر از چهل ستون اصفهان هست و در حقیقت چهل ستون اصفهان رو از روی چهل ستون قزوین ساختند.

منطقه ی الموت منطقه ای کوهستانی در شمال شهر قزوین و در شمال استان قزوین قرار دارد و هم مرز با استان های شمالی است و در دامنه ی جنوبی کوه های البرز قرار دارد (دقیقا در ضلع جنوب کوه های سمت تنکابن و گیلان) و از لحاظ طبیعت شبیه به طبیعت منطقه لاریجان هست (البته به مراتب طبیعت و سرسبزی کم تری دارد) دره ها و دشت های بسیار فوق العاده یک دریاچه و چند ابشار زیبا و البته قلعه های تاریخی بسیار جالب و بیش از ۲۸۰ روستا در منطقه قرار داره. که هر کدوم زیبایی های مختص به خودش رو داره.

برای رفتن به الموت باید به سمت اتوبان قزوین رفته و وقتی به بریدگی الموت رسیدید به سمت شمال حرکت کنید (البته یک جاده ی خاکی کوهستانی از تنکابن به سمت جنوب الموت نیز وجود دارد که در تابستان و اواخر بهار باز میشود و قابلیت تردد دارد.(متاسفانه در حال حاضر در اوایل فروردین جاده زیر چندین متر برف دفن شده) سپس وارد منطقه ی الموت میشوید بعد از پیمایش ۹۵ کیلومتر جاده ی کوهستانی به دریاچه اوان میرسید و ۱۲۵ کیلومتر به کاخ قلعه ی حسن صباح خواهید رسید. 

اول از همه بگم پیشنهاد من اینه که به صورت دسته جمعی برید این منطقه و سعی کنید که با  تور یا فردی که منطقه رو بلده به سمت الموت برید چون الموت مناطق زیبا و تاریخی داره (البته اگه مثل من هستید و تصمیم به رفتن به الموت رو کم تر از چند ثانیه بگیرید و نیم ساعت بعد در جاده باشید به این نصیحت ها خیلی توجه نکنید)

بعد از رسیدن به قزوین و صرف یک چای و دیزی فوق العاده ساعت ۵:۲۰ صبحمون رو در قزوین اغاز کردیم و به سمت خط تاکسیرانی قزوین در میدان غریب کش رهسپار شدیم و به سمت الموت حرکت کردیم و منتظر ماشین شدیم تا به سمت منطقه حرکت کنیم تصمیم بر آن شد که ابتدا به قلعه بریم و در راه برگشت از دریاچه اوان دیدن کنیم.


 طی کردن جاده ای بسیار پر پیچ و خم بود و قلل و البته دره های بسیاری داشت بعد از دیدن مناظر بسیار زیبای منطقه به روستای گازرخان که کاخ قلعه حسن صباح اون جا قرار داره رسیدیم و بعد خرید بلیط ورودی وارد منطقه فلعه شدیم (اول از همه پیشنهاد میکنم اگه میرید دژ قلعه الموت حتما با راهنما برید (یک پیرمرد فرزانه ی کوچولو موچولو هم هست که خیلی مرد فرزانه ای هست و تجربه ی بسیار بالایی در مورد مناطق تاریخ اون منطقه داره) اول از همه این که دکتر چوبک (یک باستان شناس بزرگ که به صورت تخصصی در زمینه ی صباحیون کار میکردند) ثابت کردند که دژ قلعه الموت نقش دژ و قلعه نداشت بلکه کاخ حکومتی امامان صباحیون بودند( فرقه اسماعیلیه که حسن صباح در آن جا ساکن بودند البته در حال حاضر نیز اسماعیلیون امام زنده دارند کریم اقا خان) و قلعه الموت مرکز حکومتی و اقامتی اسماعیلیه بود و قابلیت جا دادن چندین هزار نفر را داشت البته همه ی افراد در این قلعه زندگی نمیکردند بلکه در کوه رو به رویی چندین هکتار زمین کشاورزی و خانه وجود داشت که اسماعیلیان در آن مکان زندگی میکردند و در صورت هجوم دشمن به کاخ قلعه مراجعه میکردند.

از لحاظ بررسی معماری کاخ قلعه الموت (مقاله ی موجود در ویکیپدیا را مطالعه کنید توضیحات خوبی را در این زمینه داده است )


ولی مکان بسیار جالبی بود هم از لحاظ منظره ای که نسبت به پیرامون داشت و چه خود بنا زیبایی بسیار فوق العاده ای داشت و حس بسیار خوبی به بازدید کننده میداد.(البته کم تر از سی درصد از بنا در بیرون از خاک هست و بیش از هفتاد درصد از بنا در زیر خاک دفن شده است ) 

جزییات بسیار زیادی در بنا وجود داشت و البته مکان قرارگیری هم مکانی بسیار عالی  است و از لحاظ سازه ای و معماری بسیار فوق العاده ای دارد.

(نقل معتبری از هلاکو خان است: جهان را از شرق به غرب پیمودم و نظاره کردم مکانی شبیه به این جا ندیدم )


نکات بسیار جالب کاخ قلعه الموت: سفال های بسیار جالب و رنگارنگ و البته بسیار خاص - اجر های بسیار زیبا- انطباق بسیار زیاد بنا با صخره ها - ساختار خود اتکا بودن بنا(از جمله آب انبار - مسجد و...) - ستون های سنگی بسیار عظیم - پلکان گرد - پل متحرک )

بعد از گشت و گذار در کاخ قلعه ی حسن صباح به سوی دریاچه ی اوان رفتیم دریاچه ی آب شیرینی که در کنار روستای اوان بود و چهره ی زیبایی به محیط اطراف خود میداد.
بعد از ترک منطقه ی الموت گشتی در اماکن تاریخی قزوین زدیم.

خیابان سپه (قدیمی ترین خیابان ایران) کاخ چهل ستون(که چهل ستون اصفهان از این بنا الهام گرفته شده است ) خانه حسینیه امینی ها ( که جناب اقای امینی بزرگ که یکی از تجار موفق دوران قاجاریه بودند منزل و حسینیه بزرگ و زیبایی را وقف عزاداری سید الشهدا کرند)


ولی بین جاهایی که در این سفر رفتم و کلا مناطق تاریخی که تا به حال رفتم کارا ترینشون سرای سعد السلطنه بود.

سعد السلطنه مجموعه ای از بازارچه ها مسجد کاروان سراهای قدیمی که به روز شده بودند و تبدیل به یه مال بزرگ شده بود و پر از رستوران کافه فروشگاه و ... بود.به شخصه جذابیت یه همچین مالی برای من بیشتر از مال هایی مثل ارگ و کوروش و پالادیوم و اکسین و خلیج فارس و... هست


  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

عید شما مبارک

سال جدید شروع شده و داره روز هاش میگذره مهمونی ها و رفت و امد ها داره میاد و میره مهمونی های ناهار شام بعد از ظهر غذا خوردن و غذا خوردن و باز هم غذا خوردن و...

همون طور که قبلا گفته بودم وقتی که تو ایران یکی رو دوست دارند بیشتر غذا بهش میدن وقتی مهمونی کسی رو دعوت میکنند انواع اطعمه و اشربه و شیرنی و اجیل انواع خوراکی های دیگه رو میدن به مهمون و میزبان بیشتر و بیستر خسته میشه

به هر صورت امیدوارم به همه کسایی که در تعطیلات هستند و یا در تعطیلات نیستند سره کار هستند خوش بگذره بهشون و از هر روزی که میگذره خوش حال تر و خوش حال تر باشند روز های بهتر و بهتری رو در اینده داشته باشند و روزهای خوبی رو در پیش داشته باشند.


  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

معمولا هر سال شمسی که به پایان نزدیک میشه یه سری هدف گذاری میکنم برای سال آینده و بالطبع وقتی اون سال تموم شه هم بررسی میکنم سالی رو که گذشت و مطابقت میدم

بین هدف و نتیجه اول از همه یه بررسی میکنم سال نود و شش را که در روز 7/1/1396 نوشتم.



1 مطالعه روزانه (گمون نمیکنم در یک سال اخیر روزی بوده باشه که توش مطالعه کردن رو نزاشته باش)    پس تبریک میگم موفق شدم


2- تسلط بر زبان انگلیسی برای تافل (راستیتش چند سالیه که قصد دارم سطح زبانم رو بالا تر ببرم در حدی که هیچ مشکلی برای زبان نداشته باشم ولی یه جورایی حال و حوصله و پشت کار و وقتش رو ندارم شاید در 342 روز اخیر که از 7/1/1396 گذشته جمعا سی یا چهل روزش رو وقتی گذاشتم برای توسعه زبان انگلیسی ام که واقعا زمانی بسیار بسیار کم است و رشد چندانی نداشتم اما میتونم بگم اولین هدف سال 97 ام رو زبان گذاشتم که بتونم درصد قابل قبولی از سوالات زبان کنکور ارشد را پاسخ بدم)        پس متاسفانه تسلیت میگم به خودم و این که لعنت بهش

3- متمم امتیاز بالای 1000 (متاسفانه به یه مشکل خیلی بزرگی در متمم رو به رو شدم که سال های پیش همیشه از روی دادن آن میترسیدم و اون بی تفاوت شدن به متمم هست دلیلش هم احتمالا دور شدن از جو و ضربان متمم هست و الان کلا 354 امتیاز دارم )         پس متاسفانه تسلیت میگم به خودم ولی قصد دارم عید رو به صورت مجدانه متمم رو شروع کنم

4- درست کردن بوی عرق (یه مشکلی بود که چند سال اخیر باهاش درگیر بودم و این مشکل عبارت از این بود که وقتی عرق میکردم بوی عرق بسیار بدی ازم ساطع میشد که با رعایت رژیم غذایی دارو درمانی و این داستان ها به صورت کامل حل شد)       پس تبریک میگم به خودم


5- دوچرخه سواری و پیاده روی طولانی ( در سالی که داره به انتهاش نزدیک میشیم سعی کردم حداقل هفته ای سه مرتبه پیاده روی سبک و یک مرتبه پیاده روی سنگین رو تو برنامم بگنجونم مرسی از رسول علی معین عزیز و البته خودم که تونستم به این برسم      پس تبریک میگم به خودم

6- موزیک های عالی فیلم های عالی (میتونم بگم که تقریبا امسال هیچ فیلم سینمایی رو تماشا نکردم ولی موسیقی های قشنگی رو گوش کردم موسیقی های دلکشی رو درک کردم امسال باید بیشتر به موسیقی بپردازم و لذت ببرم احتمالا در دفتر کارم یه گجت صوتی میزارم و به صورت حرفی ای موسیقی میشنوم )

7- قوی کردن زرین سیستم(یه تلاش هایی برای این کار انجام دادم یه نتایجی هم در سالی که گذشت داشتم و کلا خوب بود ( به جز ماه بهمن که وحشتناک اوضاع بد بود و هم ضرر کردیم هم افت و هم خیلی چیز های بد خیلی خیلی خیلی بد ولی به غیر این ماه بقیه ماه ها قابل قبول بود) اما بذر هایی برای زرین سیستم کاشتیم که امیدوارم ساله دیگه با تلاش بیشتر تعهد بیشتر و همکاری و کمک های بیشتر توسعه ی بسیار بسیار بزرگی در زرین سیستم ایجاد کنیم

8- قوی کردن حجره(همون طور که میدونید دیگه حجره ای وجود نداره وجاش رو داده به دیمانسه دیمانسه هم که بهتر میدونید یه انقلابی است در تولید و شخصی سازی متاسفانه در سالی که گذشت همه ی مسولیت ها همه تلاش های انلاین و افلاین بر گردن امین کاکاوند عزیز بود و من و محمد زنگانه وقت خیلی خیلی خیلی کمی رو برای توسعه دیمانسه گذاشتیم (البته ناگفته نماند که محمد زنگانه هم تلاش خیلی خوبی داشت ولی این وسط من خیلی خیلی کم گذاشتم تو این کار و جمع وقتی که برای دیمانسه در سالی که گذشت گذاشتم کم تر از بیست ساعت کاری بود که به خاطر این کار خیلی ناراحتم و حس بدی دارم ) امیدوارم سال 97 وقت بیشتری برای توسعه دیمانسه بزاریم و همراهی با امین کاکاوند و محمد زنگانه یه سینرژی بالایی در ما ایجاد کنه

9- همکاری برای سایت شیمی(این ایده ای بسیار ابتر ابتدایی بسیار ضعیف همراه با گروهی افتضاح بود که ترجیح دادم توسعه ی در این زمینه ایجاد نکنم و بندازتمش کنار

10- فروش زمین سرخ رود (بنده زمین  ویلایی در زنگی کلا سفلی دارم به مساحت 200 متر در داخل شهرک نگین شمال شهرکی بسیار زیبا و بزرگ که مکانی قابل قبول است چند سال پیش برنامه داشتم که این زمین را مشارکتی و یا به صورت شخصی بسازم و به فروش برسانم ولی نظرم عوض شد و قصد فروش به صورت زمین رو دارم در یک سال اخیر کلا یه بار سر زدم به زمین که ببینم سره جاش هست یا نه و البته تقریبا هیچ مشاوره املاکی نرفتم که این زمین رو بفروشم ضمنا یک بار هم در دیوار و یک گروه تلگرامی تبلیغ فروش این زمین رو گذاشتم که متاسفانه افاقه ای نکرد دوستان اگه کسی یه زمین ویلایی قشنگ تو یه جای قشنگ و البته بسیار در دسترس نیاز داشت بگه بگه که من پولش رو بزنم به یه زخمی راستی اگه خواستید مشارکتی هم میسازیم :)

11- نان و اکوسیسیتم تهیه غذا ( این هم ایده بسیار جالبی بود که به گمونم در نیمه ی دوم سال کلید خورد و بیشتر جنبه ی کار افرینی اجتماعی داشت ولی متاسفانه کسی که میخواستم باهاش همکاری کنم یه جورایی جنم کارافرینی و... رو نداشت و زود عقب کشید به علاوه این که اون روحیه ای که من نیاز داشتم رو نداشت          پس این ایده فیل شد (راستی اگر کسی هست که ادم با سلیقه ای هست پر تلاشه و براش ممکنه که یه شب تا صبح بیدار بمونه و صبح بره جایی این ها رو تحویل بده با من تماس بگیره همه جوره باهاش همکاری میکنم:)

12- تسلط کلامی بالا (این هم یکی دیگه از اهداف بود که به گمونم در راهش قدم ورداشتم )

13-تسلط بر یه سری نرم افزار ( که تا حدودی جلو رفتم ولی باز هم باید تلاش باید کنم تا بتونم دسترسی های بالای نرم افزاری داشته باشم

این بود کارنامه سال 1396




پینوشت:در اینده ی خیلی نزدیک برنامه سال 1397 رو هم مینویسم سالی که در اون وارده نیمه ی دوم دهه سوم زندگیم میشم.


1- هر روز نوشتن
2- توسعه فروش زرین سیستم چه پروژه ای چه فروش عمده ی قطعات (ویدیو ساختن فروشگاه اینترنتی تولید محتوی غنی و ...)
3- کمک به ایجاد دومان و در وحله اول ساختار پیدا کردن ورسک

4- ایجاد استارتاپ کردن دیمانسه 

5- تعیین تکلیف زمین سرخ رود

6- بالا بردن سطح زبان حداقل برای کنکور ارشد
7- قبول شدن کنکور ارشد (البته دانشگاه منطقی که خودتون میدونید دانشگاه منطقی یعنی چی کلاس نرم یا اگه میرم جمعه باشه یا روز هایی که به کار و کاسبی لطمه نزنه ضمن این  که استایل خوبی داشته باشه و البته کمک بتونه بکنه که اگه در صورتی که بخوام پی اچ دی در خارج از کشور بخونم کمکم کنه)
8- هر روز کتاب خوندن
9- دماوند(که در مرداد سعی میکنم حتما صعودی داشته باشم)
10- مطالعه ادبیات کلاسیک
11- تغذیه سالم تر
12- پیاده روی منظم
13- ایجاد و داخل شدن در یه رابطه جدی :)
14- متمم مطالعه منظم اجباری
15- تسلط بر نرم افزار ها و مهارت های کاری زرین سیستم 

16- محدود کردن شبکه های اجتماعی مثل تلگرام و البته اینستاگرام (

۱۷- ده درصد از درآمدم رو میدم برای جمعیت امام علی

  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

سبک سفر سبک زندگی

همان طور که سبک های مختلف زندگی وجود داره (البته مرگ) سبک های مختلف سفر کردن هم وجود داره

اگر از این بگذریم که بله ما زندگی رو سفر میکنیم همین که در دنیا گذران عمر میکنیم خودش یه سفره و اگه زندگی رو زندگی کنیم این یه سفر است اگر از سفر های کاری درمانی و اجباری (بعضی سفر ها اجباری است ) بگذریم به نظرم دو نوع اصلی سفر داریم.

سفر بی بازگشت و بی برنامه
سفر برنامه ریزی شده

سفر بی بازگشت از اون سفر هایی است که نه مقصدش مشخصه نه زمانش و نه مکانش نه روشش هیچ چیزیش مشخص نیست هم چون یک ROLING STONE که نمیدونه داره کجا میره سرنوشتش چیه و چی خواهد شد و تا کی میره و معلق است در همه جا ادامه داره(بازی تا زمانی ادامه داره که ادامه داره)

دسته ای دیگر از  سفر ها هم هست که برنامه ریزی شده است (این که حدودا چه جوری میرن حدودا کی بر میگردن و حدودا کجا ها میرن هم قبوله)

چند مدل اصلی متداول سفر در ایران:

این که بریم تور سه شب و پنج روز همراه با ناهار و صبحانه در استانبول

 یا بریم تور یک هفتگی انتالیا فول آل که همه چی هست.

یا نه قربون وطن خودمون بریم شمال هیچ جا مثل مملکت خودمون نمیشه عشق کرد.

یا نه بریم پابوس اقا امام رضا یا سه شنبه شب جمکران باشیم اقا رو ببینیم. 

یا بریم جمع کنیم با بچه ها بریم پاتایا از مناظر طبیعی استفاده ببریم

(البته همه اینایی که گفتم سفر های کم تر از هفت روز است که معمولا خیلی در دسترس تر از سفر به چین یا اروپا هست که یه مقداری رفتن به اون جا هم مشکلات ویزایی داره هم یه مقدار بیشتر طول میکشه و البته هزینه های زیادی نیز داره)

در مورد تجربه ی شخصی و لذت شخصی که در سفر میبرم باید این واقعیت رو بگم که رفتن به سفر های هتل گردی و استراحت کردن و یا مثلا دیدن جا های خاصی و خرید کردن های خاص برام جذابیتی نداره  

  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

کراش بازان شمال


همان طور که  قبلا گفته بودم من دوره ی مهندسی صنایع رو در دانشگاه شمال گذروندم (البته همانطور که میدونید بنده علاقه ای به دانشگاه ها ندارم در حقیقت میتونم بگم که به نظر من جایی که بری بیای یه سری جزوات رو بخونی مجبور باشی که در کلاس هایی که صندلی چوبی دارند بشینی و عرایض استاد رو بشنوی و یه چیزایی بنویسی یه شوخی کنی یه دوری بزنی و در نهایت بعد چند وقت همین جوری رفتن و اومدن یه رسیدی(همون مدرک) رو بگیری که بله بنده چهارسال پنج سال - هشت سال - ده سال این کار رو کردم یه جورایی حماقت هست و تمام حالا خنده دار اینه که انتظار داریم بعد این دوره شاغل شیم و به پاس این رسید بهمون پول هم بدن (در مورد دانشگاه مزایا و معایبش سخن زیاده ولی الان مورد بحث من لزوم دانشگاه رفتن نیست)



دانشگاه شمال ایده ای که موجب شکل گیری و ادامه اش شد شبیه به بقیه دانشگاه های ایران نبود دلیلش هم مشخصه چون دولتی نیست همان طور که میدونید دانشگاه ها رو دولتی میکنن که وزارت علوم یه خلوت گاهی داشته باشه (البته غرض های سیاسی اش رو بررسی نمیکنم اصلا به من چه که دانشگاه ازاد رو رییش رو دولت مشخص میکنه و یا به من چه که جنبش های دانشجویی داریم یا بلاشک به من ربط نداره که چرا روسای دانشگاه های دولتی ما انتصابی هستند و... والله ) ولی همان طور که میدونید هر جایی که دولت به صورت مستقیم دخالت کنه اوضاع خراب خواهد شد ولی از اون جایی که دانشگاه شمال دانشگاه هیات امنایی هست و خصوصی(البته به نظر من این که جایی یک مالکیت مطلق داشته باشه و به صورت مدیر عاملی اداره شه موجب میشه سریع تر اون مرکز رشد کنه ولی خب از اون جایی که هییت مدیره این دانشگاه آدم های بزرگی هستند در نتیجه موجب تعالی سازمان شده است)

با این مقدمه کوتاه میرسیم به دانشگاه شمال حسی که من به دانشگاه شمال داشتم حسی بسیار مثبت بود مجموعه ی با رفاه بسیار بالا کارکنان و اساتید خوب محیطی بسیار دلپذیر با امکانات بسیار زیاد از جمله:
چندین کافی شاپ_رستوران_فست فود_ نان داغ کباب داغ_هایپر مارکت_سالن بیلیارد _سالن گیم نت_ابمیوه فروشی_بستنی فروشی_ایتخر فوق العاده _زمین چمن_بدن سازی و... قلیون سرا(البته این قلیون سرا به خاطر منع قلیون در دانشگاه در رو به روی درب پشتی دانشگاه واقع شده یه جورایی شبیه فیلم دار و دسته نیویورکی که مسابقه مشت زنی غیر مجاز رو در بندر گاه و روی یک تخته ی ایستاده با فاصله ده سانت نسبت به خاک نیویورک برگزار میکردند(راستی امکانات کارگاهی و ازمایشگاهی خوبی هم داره ولی دیگه اولیت بررسی من نبوده )


با این مقدمه طولانی ک به تشریح دانشگاه شمال پرداختم دانشگاه شمال دانشگاهیی با معماری فوق العاده در طبیعتی بسیار زیبا(در داخل جنگل) واقع شده است.

یاده حرفی از دکتر شیری روانشناس افتادم که برای یک سخنرانی به دانشگاه شمال امده بودند(در استادسرا اقامت داشتند) در خلال صحبت هاشون چیز جالبی گفتند:
من صبح با صدای بلبل از خواب بلند شدم اومدم بیرون (محوطه دانشگاه)در مکانی که درخت های خیلی بلند و کل کاری فوق العاده ای داشت دختر و پسر های زیبارو  لبخند زنان  راه میرند دختر هایی که گل روی مو هاشون گذاشتن و اگه دانشگاه شمال دانشگاه هست اون طویله ای که ما تو دانشگاه پزشکی تهران و دانشگاه اکسفورد(انگلستان)توش بودیم چی بود!

همان طور که قبلا گفته بودم من هیچ وقت یک دانشجوی واقعی در دانشگاه شمال نبودم نه با استاندرد های وزارت علوم و نه با استاندارد های عرف دانشگاه شمال در حقیقت بنده بیشتر در گیر مطالعات خودم و درگیری های کاری و تحقیقاتی خودم بودم و تقریبا نه در کلاس ها شرکت میکردم نه در برنامه هایی که بچه ها میگذاشتند تقریبا اطلاعی از برنامه های دانشگاهی و البته دور همی ها رو نداشتم و مشغول به فعالیت های خارج از دانشگاه خودم بودم(به عبارتی خیلی از همکلاسی های خودم رو هم نمیشناختم و در کل شاید با دو سه نفر آن هم زمان بسیار محدودی وقت گذراندم)

در هفته ی گذشته به خاطر پروژه ای مربوط به زرین سیستم در دانشگاه شمال حضور پیدا کرده بودم

در حال حاضر که من دانشجوی این دانشگاه نیستم و یک فردی بیرون ام و ناظر بر دانشگاه شمال

به صورت کاملا اتفاقی با کانالی در تلگرام مواجه شدم به نام کراش یاب شمال با ۱۹۰۰ نفر عضو(دانشگاه شمال کم تر از شش هزار دانشجو دارد)
ساز و کار این کانال بدین صورت است که اگر فردی به فرد دیگری کراش پیدا کند(اگه شما هم مثل من معنی کراش رو نمیدونستید و براتون سوال پیش اومده که کراش چیه؟ و تنها ایده ای که در مورد کراش دارید همان کراش بازی پلی استیشن هست میتونم بهتون بگم کراش به معنی اینه که کسی رو دوست دارید و بهش نگفتید به این میگن کراش)


عملکرد این کانال به این صورته که در صورتی که از کسی خوشتون اومد و براتون جذاب بود و یا عاشقش شدید به عبارت دیگه  اون فرد برای شما با افراد دیگه تفاوت داشت.
مشخصات فرد مورد نظر رو میزارید و فرد مورد کراش دیده این رو در کانال میبینه(این جوری فقط خود فرد کراش دهنده و کراش گیرنده  متوجه میشه کی کی رو میگه و دو ور رابطه با استفاده از یه ربات تلگرامی هم رو پیدا میکنند و تمام






پینوشت: در ادامه به بررسی این موضوع میپردازم که دلایل شکل گیری و احساس نیاز به همچین ابزار هایی چه چیزی میباشد (احتمالا میگید هاشم چی میگی تو ؟!؟! دلیلش مشخصه عرضه و تقاضایی به قدمت تاریخ شکل گیری موجودات زنده ولی بحث من این نیست من میخوام شکل گیری و ساختار مندی عمق گیری و حجم روابط بر مبنای دنیا مجازی(البته همیشه با لفظ دنیای مجازی مشکل دارم این چیزی که باهاش مواجهیم دنیایی کامل واقعی هست ) و میتونیم بگیم دنیای آنلاین

  • سید هاشم زرین کیا
  • ۰
  • ۰

در حال حاضر در اسفند سال 1396 هستیم به معنی واقعی کلمه شاهد این هستم که عمر چقدر زود میگذره اسفند 1395 رو خوب یادمه انگار دیروز بود(البته اسفند 94-93- و... رو هم خوب یادمه الزایمر ندارم) نمیدونم این مشکل منه و فقط من باهاش درگیرم یا کس دیگه ای هم این مریضی رو داره

قاعدتا در زمانی که نزدیک میشیم به تعطیلات و عید نوروز افراد باید خوش حال باشند: خرید عید - مرتب کردن و درست کردن خونه و اماده کردن برای مهمان - خرید وسایل عید آجیل و شیرینی و سفره هفت سین و غذا ها و تعطیلات (در مدارس از دهه اخر اسفند تا 13 فروردین و در ادارات هم تعطیلات تا 5 فروردین ولی خب بهتر میدونید تا 13 ام تقریبا همه چی تق و لقه اصطلاحا ) و رفت و آمد ها و ...

ولی میخوام این جا یه رازی رو بگم من تقریبا از عید نوروز متنفر هستم هیچ حس خوبی به من نمیده و خوش حال نمیشم هیچی ناراحت هم میشم.

شاید بهم بگید: اه چه ادم بی ذوقی تو دل نداری هوا خوب میشه میرن میان ادما و....


اما من هم دلیل های خودم رو دارم که به اختصار فهرست میکنمشون:

1- اصولا هر رویدادی که مبنای تقویمی داشته باشه رو من باهاش مشکل دارم یعنی چی روز پدر روز مهندس روز تولد سالگرد ازدواج و سالگرد شهادت فوت و ... (هر روز میتونه روز تولد روز پدر روز دوست روز عشق ورزی باشه چرا باید ما خودمون رو محدود کنیم مجبور کنیم به خاطر یه زمان مشخص! چون همه مردم یه کاری میکنن و همه تاریخ میکردن ما هم بکنیم خب این چه ربطی به ما داره (البته اگه در مورد تاری شکل گیری تمدن ها بخونید میبیند مبنای این ها چقدر مسخرست)


2- قوانین مسخره در نوروز این که باید حتما تو یه فرصت محدودی مثلا ده اسفند تا 25 اسفند باید همه ی منزل رو مرتب کنی خیلی چیزا رو تعویض کنی(البته اگه پول داشته باشی لازم به ذکر هست که پول هم نداشته باشی باز هم خیلی وقتا فشار میاد که شده قرض بگیری و این کار رو بکنی) البته شیرنی پزی و خونه تکونی از سخت ترین قسمت های این مارتون نفس گیره این که باید بری دور یه سفره مسخره بشینی تلوریون ببینی بعد تازه باید منتظر باشی که بری خونه های دوستان و اشنایان کسایی که گاها دوستشون نداری هیچی تنفر هم داری ازشون ولی باید بری یه پنج دقیقه حرف ها خاطرات و ... مسخره رو بگی( این که یکی رو دوست داری خودت هر وقت تونستی تو برنامه هات میزاری که ببینیش و این که وقت نداری هم بهونه نیست در حقیقت ما چیزی به نام وقت نداشتن نداریم ترجیح ندادنه ) که این کار شبیه اینه که به زور باید بری صفحه ی اینستاگرام فردی رو ببینی لایک کنی و کامنت بزاری و سریع هم محل رو ترک کنی


3- خرید شب عید شلوغی ها بالا بردن عجیب غریب قیمت پوشاک خوراکی ها و... و این که باید این چیز ها رو بخرو و اون کار ها رو بکنی و الی وجه خوبی نداره هیچ وقت درک نکردم.


4- برنامه ی خاصی نداشتن برای این تعطیلات سفر داخلی در این ایام که واقعا وحشتناکه ای عزیزانی که میخواید بیاید مازندارن و یا مشهد و یا اصفهان عزیزان اگه شلوغی رو دوست دارید اگه عاشق ترافیک هستید اگه دوست دارید چیزی که ارزشش x تومان هست رو ده x بخرید باشه برید. سفر خارجی هم که با این ارزش افتضاح دلار و البته بالا رفتن انقدر عجیب پرواز های برون مرزی دیگه خیلی توجیه نداره (بنده امسال قصد داشتم که به نپال سفر کنم ولی وقتی هزینه ی بلیط رو دیدم و با کاسبی که دارم مقایسه کردم مردد شدم بعد هم که وقتی با ضرر مالی مواجه شدم دیگه حتی بهش فکر نکردم و اینگونه سفر به نپال در عید پر پر شد.


5- اون ولوله الکی قبل از عید و اون سکون وحشتانک بعد از عید در کسب و کار ها



اما با همه این حرفا اگه یه چیز هر بهونه ای موجب شه که افراد خوش حال شن لذت بیشتری از زندگی ببرن بیشتر دلشون شاد باشه اون چیز خیلی خوبه عید نوروز برای خیلی از افراد نقش همین چیزه خوب رو داره من صمیمانه این چیز رو پیشاپی بهت تبریک میگم و امیدوارم خوب و خوش خوش حال باشید :)


  • سید هاشم زرین کیا